Հայաստանը սկսել է բոլոր խնդիրների մեջ մեղադրել Ռուսաստանին․ Կոնստանտին Զատուլին

Հայաստանը կարող է հրաժարվել ռուսական միջնորդությունից և փորձել անցնել արևմտյան բանակցային ձևաչափին. Նման կարծիք է հայտնել Պետդումայի՝ Անկախ պետությունների համագործակցության, եվրասիական ինտեգրման և հայրենակիցների հետ հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահի առաջին տեղակալ Կոնստանտին Զատուլինը։

Ավելի վաղ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը կառավարության նիստում հիշեցրել է Հայաստանի, Ռուսաստանի և Ադրբեջանի ղեկավարների 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարությունը, որը վերաբերում է Լաչինի միջանցքը վերահսկելու Ռուսաստանի պարտավորություններին։ Նրա խոսքով՝ Ռուսաստանի Դաշնությունը չի կատարում վերահսկողության իր գործառույթները, գրում է ՌԻԱ Նովոստին։ Նա առաջարկել է Ղարաբաղ եւ Լաչինի միջանցք ուղարկել ՄԱԿ-ի, ԵԱՀԿ-ի կամ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի փաստահավաք առաքելություն։

Իր հերթին ՌԴ ԱԳ նախարարներ Սերգեյ Լավրովը և Ադրբեջանի ԱԳ նախարարներ Ջեյհուն Բայրամովը հեռախոսազրույցի ընթացքում քննարկել են իրավիճակը ռուսական խաղաղապահ կոնտինգենտի պատասխանատվության գոտում, որը սրվել է Լաչինի միջանցքի արգելափակումից հետո։ Լավրովն ափսոսանք է հայտնել Երևանի որոշման առնչությամբ՝ հրաժարվելու մասնակցել Ռուսաստանի, Ադրբեջանի և Հայաստանի հետ երկրների միջև խաղաղության պայմանագրի շուրջ բանակցություններին։

Ըստ Զատուլինի՝ Հայաստանը գնալով սկսել է բոլոր խնդիրների մեջ մեղադրել Ռուսաստանին, ինչի մասին է վկայում Փաշինյանի հայտարարությունը.

«Հայաստանի ղեկավարությունը հույսեր ունի, որ մի կողմից Ռուսաստանի և Արևմուտքի այսօրվա առճակատումը և Թուրքիայի և նրա դաշնակից Ադրբեջանի բավականին անկախ պահվածքը դժգոհություն կառաջացնեն Արևմուտքում, սակայն նրանք արդեն դա են առաջացնում։ Եվ այս իրավիճակում նրանք ակնկալում են, ինչպես ասում են, «անցումում ձիերը փոխել»,- պատգամավորի խոսքերը մեջբերել է News.ru-ն։

Պատգամավորը նշել է, որ Հայաստանի հույսը Արեւմուտքի օգնության հարցում երկար տարիներ «հայ ժողովրդի ճակատագրում ոչ մի հաստատում չի գտնում»։ Իր հերթին, Արեւմուտքն այս իրավիճակում մտադիր է Ռուսաստանին զրկել ազդեցությունից բոլոր հնարավոր գոտիներում։

Զատուլինն ընդգծել է, որ այժմ կարևոր է պարզել, թե «ով ով է», և միայն դրանից հետո կառուցել հետագա քաղաքականություն։