• April 15, 2022

Արցախը Նիկոլի «գրպանում չէ», որ կարողանա «ծախել»

Արցախը Նիկոլի «գրպանում չէ», որ կարողանա «ծախել»

Այսպիսով, Նիկոլը պնդում է, որ «սխալ» ուղղությամբ է գնացել` պատերազմի մեջ մտնելով եւ այդքան կորուստ տալով (տե´ս նաեւ «Նիկոլի «ինքնախոստովանական ցուցմունքը», ուրիշ ոչինչ»): Ենթադրենք: Սակայն այս դեպքում, իհարկե, կա մեկ շատ պարզ հարց. իսկ ինչպե՞ս է երաշխավորում, որ հիմա եւս նման կոպիտ «սխալ» թույլ չի տալիս` ինչպես արցախյան, այնպես էլ հայ-ադրբեջանական եւ հայ-թուրքական ուղղություններով: Գումարած դրան, սովորաբար մեկ անգամ սխալվողը ամենաքիչը մոռանում է «քաղաքականություն» եւ «պաշտոն» բառերը: Իսկ Նիկոլը` ոչ, կպած է իր աթոռին: Իսկ դա մեկ բան է նշանակում. գործ ունենք ոչ թե սխալի, այլ` հստակ ծրագրի հետ, որը պետք է մինչեւ վերջ իրականացնել:
Ամեն դեպքում, այն ամենը, ինչ նա ասաց Արցախի եւ հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների հետագայի մասին, իրենց հերթին են նույն բանի մասին ակնարկում, որ նպատակն Արցախը վերջնականապես ազերիներին տալն է, որով Հայաստանը փաստացի կվերածվի պրոթուրքական պրոտեկտորատի:
Թե ԱԺ նիստում Նիկոլը կոնկրետ ի՞նչ էր խոսում Արցախի հետագա ճակատագրի մասին, թերեւս կրկնելն արդեն անիմաստ է. այդ ամենը քանիցս ներկայացնելու առիթներ ունեցել ենք, եւ Նիկոլն էլ պարզապես հաստատեց ասվածը: Սակայն հենց այդ փաստը, որ հաստատեց, արդեն կարեւոր է. դա նշանակում է, որ գործընթացն իրոք մտել է հանգուցալուծման փուլ: Եվ այս առումով, հասկանալի է նաեւ այն նյարդային ռեակցիան, որը գալիս է Նիկոլից եւ նրա ՔՊ-ականներից` խաղաղապահների եւ արցախցիների նկատմամբ: Այսինքն, հենց նախ` խաղաղապահները, ապա նրանց օրինակով արցախցիներն են` իրենց ղեկավարությամբ հանդերձ, որ դարձել են այդ հանգուցալուծման առաջ դրված անհաղթահարելի խոչընդոտ: Այսինքն, Արցախը, ըստ էության, առաջ է տանում այն թեզը, թե Նիկոլն իրավունք չունի իրենց ապագայի հետ կապված որոշումներ ընդունել: Ինչը, չմոռանանք, ժամանակին հենց Նիկոլն էր ասում, թե ես նման լիազորություններ չունեմ: Ու այս իրավիճակում արդեն աբսուրդի է վերածվում այն հեռանկարը, որ նա խոսում է Արցախի կարգավիճակից, կարող է այդ հարցով Ալիեւի հետ բանակցել, սակայն պաշտոնական Ստեփանակերտն իրենն է շարունակելու, թե մենք ձեր պայմանավորվածությունները չենք ճանաչելու:
Առավել եւս, որ ԱԺ-ում Նիկոլի այս վերջին ելույթին զուգահեռ, Արայիկ Հարությունյանը հերթական անգամ նույն թեզն առաջ տարավ, սակայն այս դեպքում արդեն սկսելով որոշ փակագծեր բացել: Այսպես, Արայիկը, պատասխանելով Ալիեւի հերթական հայտարարությանը, թե արցախցիները պետք է Ադրբեջանի քաղաքացի դառնալու հետ հաշտվեն, ասաց. «Մենք հասկանում ենք, որ պետք է ապրենք հարեւանությամբ, պահենք այդ հարեւանությունը: Բայց միեւնույն ժամանակ, ենթակայությունը հնարավոր չէ: Տարբերակը, որով մենք պետք է առաջնորդվենք` պահպանել ստատուս քվոն, ռուս խաղաղապահ ուժերը շարունակելու են մնալ այստեղ անժամկետ, քանի որ այստեղ Արցախի բնակչության ավտանգության երաշխավորներն են, շարունակել ապրել այստեղ` ունենալով դե ֆակտո անկախություն, ձգտելով դե յուրե հետագա փոփոխության: Կարող է լինել նաեւ Հայաստանի հետ միացում, ինչը քիչ հավանական եմ համարում: Դա կարող է լինել նաեւ Ռուսաստանի հետ ուղղակի հարաբերություններ` ուղղահայացի շրջանակներում»: Ու, միաժամանակ, այս մասին է խոսում նաեւ այն, որ Արցախի իշխանությունները Նիկոլի այս ելույթից հետո չհապաղեցին արտակարգ խորհրդակցություն հրավիրել` ընդգծելով, որ Հայաստանի իշխանական այդ խաղերը ծայրահեղորեն անհանգստացնում են արցախցիներին:
Փաստը, որ Արցախն արդեն իրեն Հայաստանի, ավելի կոնկրետ` Նիկոլի ղեկավարած Հայաստանի կազմում չի տեսնում, արդեն իսկ պարզ ցույց է տալիս իրենց վերաբերմունքը: Փոխարենը, Ա.Հարությունյանը փաստացի արդեն իսկ սկսել է հստակ միակ լուծման ճանապարհը տեսնել` ռուսական զորքերի անժամկետ ներկայությունը, բայց արդեն ոչ թե նոյեմբերի 9-ի համաձայնագրի շրջանակներում, այլ որպես «Արցախի բնակչության ավտանգության երաշխավոր»: Այսինքն, մոտավորապես այն կարգավիճակով, որը ռուսական զորքերն ունեն (ունեին) Աբխազիայում, Օսեթիայում, Մերձդնեստրում, Դոնբասում: Նաեւ, որ պետք եղած դեպքում կարող են գործադրվել «Ռուսաստանի հետ ուղղակի հարաբերությունների» այն մեխանիզմները, որոնք արդեն գործադրվել են այդ հանրապետություններում: Եվ այն, որ այս ֆոնին սկսեցին շրջանառվել հայտնի Z նշանով «զինված» արցախյան տատ-պապի լուսանկարները, մոտավորապես նույն կարգի ակնարկ էր: Եվ ասել, թե արցախյան իշխանությունների այս համառությունը իր տակ չունի ռուսական «դաբրո», միամտություն կլիներ: Համենայնդեպս այն, որ Մարգարիտա Սիմոնյանն ասում է, թե` «Արցախը Ռուսաստան է, եւ վերջ», պատահական լինել չի կարող: Գումարենք նաեւ Արցախի ԱԺ-ի վերջին հայտարարությունը, եւ ամեն բան տեղն է ընկնում:
Այսինքն, կարծես թե աշխատում է այն մեխանիզմը, որը քանիցս կանխատեսելու առիթ ունեցել ենք: Եթե անգամ Նիկոլը գնա Արցախն Ադրբեջանի մաս ճանաչելու ուղղությամբ, դա բան չի փոխում: Եվ միգուցե արցախահայության համար ավելի լավ. այս դեպքում ուղղակիորեն կմիանան ռուսական պաշտպանական մեխանիզմները, որն Ադրբեջանի համար շատ ավելի վտանգավոր կարող է լինել, քան, երբ ռուսներն ունեն միայն միջնորդ խաղաղապահի դեր:
Իսկ Նիկոլը պարզապես այս իրավիճակում հերթական անգամ իր իսկական դեմքը ստիպված ի ցույց դրեց, ուրիշ ոչինչ: Իսկ Արցախն ամենեւին էլ նրա «գրպանում չէ», ար կարողանա «ծախել»:
ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Առնչվող գրառում

Բայդեն Գուդն. ամերիկացիներից փող է վերցնում ու տալիս Ուկրաինային (Ֆոտո)

Բայդեն Գուդն. ամերիկացիներից փող է վերցնում ու տալիս Ուկրաինային…

Սոցցանցերում, այդ թվում` ամերիկյան ակտիվորեն շրջանառվում է նոր կատակը. «Ամերիկյան ֆոլկլորի նոր հերոսը Բայդեն Գուդն է։ Ամերիկացիներից փող է վերցնում ու…
ՎԴՎ-ի 7-րդ դիվիզիայի հրետանին ոչնչացնում է ուկրաինական ինքնագնաց հրետանին ´Տեսանյութ)

ՎԴՎ-ի 7-րդ դիվիզիայի հրետանին ոչնչացնում է ուկրաինական ինքնագնաց հրետանին…

7-րդ օդադեսանտային դիվիզիայի հրետանին ոչնչացնում է հակառակորդի ինքնագնաց հրետանին:
Մեր զորքերը հարձակման անցան Սնիգիրևկայի արևմուտքում. Իգոր Ստրելկով

Մեր զորքերը հարձակման անցան Սնիգիրևկայի արևմուտքում. Իգոր Ստրելկով

Դոնբասի բանակի հիմնադիր եւ առաջին հրամանատար Իգոր Ստրելկովը, ով ներկայումս Մոսկվայի պաշտոնական քաղաքականության քննարադության պատճառով զրկված է պատերազմին մասնակցելու հնարավորությունից, այս…